Ne mi hissediyorum?

Jale Gönüslü Karasu

Hiç böyle ısınmamıştım,

Daldaki vişneye,

Vitrindeki aydınlığa,

Salça kokusuna mutfağımın,

Akan dereye, uçan buluta,

Hiç böyle ısınmamıştım yaşamaya.

Şiir severlerin çoğunun bildiği bu dizeler “her yalnızlık bir ihtilaldir” diyen Edip Cansever’e ait. Evet baharla birlikte içimi kaplayan sarhoşluk, yaz aylarıyla coşkuya dönüştü. Nasıl desem; sanki daha önce gitmediğim, görmediğim yerlerde günlerce kalsam vücuduma ağır gelen başımın içindeki nöronlar anca düzene girecekmiş gibi gelirken, yazın başlamasıyla beraber (hiç derdim yokmuş gibi) içimi kaplayan mutlulukla hafta sonu nereye gitsem, hangi arkadaşımla ne yapsam fikri peyda oldu.

Yirmi bilemediniz yirmi bir yaşındayız. Birkaç arkadaş, ablalarımız ve arkadaşımın (üniversiteden) Ankara’dan iki arkadaşı ile beraber Çeşme’de eğlence mekanlarından birindeyiz. Gece beachlerin yeni yeni moda olup, diskoya dönüştüğü zamanlar…

Sabaha karşı saat 04.00 arkadaşım hala dans ediyor. Yanındaki arkadaşlarının konuşmalarına kulak misafiri oluyorum. Çocuklardan biri diğerine, “Oğlum Oya’daki bu enerji ne ya, ben uykusuzluktan ölüyorum o hala dans ediyor” diyor. Diğer çocuk, “Oğlum burası İzmir, bunlar simide gevrek, minibüse dolmuş der, kızlarının enerjileri hiç bitmez. Başka yerdesin sen, unut Türkiye’de olduğunu” cevabını veriyor. Aslında Çeşme’de olmanın mutluğuydu bu. İnsanların birbirini tanıdığı hiç olmazsa göz aşinalığının olduğu yerde güven duygusu, huzur vardır. Mutlu olursunuz orada. Nedenini bilmediğiniz bir sevinç kaplar içinizi.

Sanki her türlü nazını çekecek bir yakınınız gibidir Çeşme.

Şuan bir de bu kalabalık olmasa, dediğinizi duyar gibiyim. Haklısınız. Ne zaman ki bir kahve içmek için boş mekan bulamıyorsunuz, ne zaman ki bir pazar günü ailece gidebileceğiniz yer arıyorsunuz. Ya da başınızı alıp biraz kitap, biraz deniz, biraz güneş diyorsunuz. İşte o vakit Çeşme’nin eski Çeşme olmadığını anlıyorsunuz.

Son beş altı yıldır, Alaçatı sokaklarında insanların üzerinize üzerinize geldiğini, boğulacakmışsınız hissini sıkça hissediyorsunuz. Ve tanımadığınız yüzler. İşte bugün ilk yazımda bunlar bana “Çeşme” dedirtti.

Olsun bir gün gelecek bu moda bitecek, Çeşme yine bize kalacak.

Sevgiyle…

Bir Cevap Yazın