Hayatı film gibi

GEDIZAZIM1 GEDIZAZIM3Kırmızı ışıkta beklerken 40 yaşında kör oldu. 2’si Almanya’da tam 5 kez ameliyat geçirdi, iyileşemedi. Tedavi masrafları yüzünden tüm servetini yitirdi, 3 defa ölmeyi denedi. Sonunda karanlık dünyasıyla barıştı, hayata tutundu. Şimdi Gediz Üniversitesi’nde girişimcilik eğitimi görüyor, hayalini kurduğu proje için hazırlık yapıyor

Gediz ÜniversitesiSürekli Eğitim Merkezi (GESEM) öğrencilerinden Nesim Taşdemir, filmleri aratmayansıradışı bir yaşam öyküsüne sahip. Girişimcilik eğitimi almak için 55 yaşında yeniden öğrenci sıralarına oturan görme engelli işadamı, bundan 15 yıl öncesine kadar sağlıklıydı. 1999 yılında İzmir’in Üçyol semtinde aracıyla kırmızı ışıkta beklerken bir anda dünyası karardı. Ani görme kaybı nedeniyle 40 yaşında kör olmuştu. Doktor doktor gezdi, 2 defa Ankara’da, 1 kez de İstanbul’da ameliyat geçirdi. Almanya’ya gitmesi önerilince bu ülkede de 2 kez bıçak altına yattı, ancak iyileşemedi. Tüm ümitlerini yitirirken, tedavi masrafları yüzünden servetini de kaybetmişti.
Bunalıma girdi, 3 defa intihara teşebbüs etti, hepsinde de son anda kurtarıldı. Psikolojik destek aldı, karanlık dünyasıyla barışıp hayata tutundu. Daha önce yaptığı kuruyemişçiliğe ve müteahhitliğe bir arkadaşının verdiği borç parayla geri döndü. Şimdi de hayalini kurduğu üniforma üretim tesisini KOSGEB desteğiyle kurabilmek için GESEM’de girişimcilik eğitimine başladı. Tüm derslere katılan, azmiyle herkese örnek olan 4 çocuk, 7 de torun sahibi Nesim Taşdemir, her şeye rağmen hayatın yaşamaya değer olduğunu anlatıyor. Bir daha göremeyecek olmayı ilk başlarda kabullenemediğini dile getiriyor, şunları söylüyor:

Türkiye’ye örnek olacak
“Kırmızı ışıkta beklerken en son gördüğüm bir trafik polisiydi. Beynimde şimşek çakmış, dünya önce mosmor olmuş, sonra da tamamen kararmıştı. Kıyamet koptu,ölüyoruz zannettim, son gördüğüm o polisin ‘aracını çek’ demesiyle kör olduğumu anladım, dünyam yıkıldı. Yaklaşık 1.5 yıl tedavi görüp iyileşememe bir de tüm servetimi harcamanın üzüntüsü eklenince dünyam iyice karardı, bu yüzden 3 defa ölmeyi denedim. İyi ki 3’ünde de beni kurtarmışlar, zamanla körlüğe alıştım. Kendimi engelli olarak kabul etmiyorum, eskiden nasıl yaşıyorsam öyle yaşamaya devam ediyorum. Sürekli hayatın içindeyim, hatta daha üretkenim. İzmir Bakkallar Odası’nda 4 yıl yönetim kurulu üyeliği bile yaptım. Üniforma üretim tesisi kurmayı kendime hedef olarak koydum. Gediz Üniversitesi’nde öğrendiklerimle bunu başarmayı,burada çalıştırmak istediğim 100 engelli için de çok arzu ediyorum. Tüm Türkiye’ye örnek olacak bir girişime imza atmak istiyorum,başaracağıma da yürekten inanıyorum.”

En çok denizi özledi
Nesim Taşdemir, en çok denizi seyretmeyi özlediğini, İzmir Körfezi’nde günbatımını bir daha göremeyecek olmanın üzüntüsünü yaşadığını da ifade ediyor, duygulandıran sözlerine şöyle devam ediyor: “İzmir’i, evimizi ve sevdiklerimi görmeyen gözlerimin önünden hiç eksik etmiyorum. Ancak bazı şeyler eksik. Görme engelli olduktan sonra çocuklarımı evlendirdim. Gelinlerimi, damatlarımı ve torunlarımı bilmiyorum, acaba nasıllar diye düşününce içime hüzün çöküyor. Keşke onları da bir kez olsa görebilseydim…”

Bir Cevap Yazın