Hiç değişmeyecek olan, ailemiz

Aile kelimesini tarif etmek isterken, aklıma birden Behçet Necatigil’in “Aile” isimli şiiri geldi. Sağ çıkıp günlük savaştan/ Evin yolunu tutmuşum/ Yemek yedik, çocuklarım uyudu/ İniyor üstüme yavaştan/ Allah’ın bembeyaz bulutu/ Kederlerimi unutmuşum/ Hayatta olduğuma/ Seviniyorum şimdi/ Kavuştum çoluk çocuğuma/ Koltuğuma uzandım, rahatım/ Kahvem içime sindi/ Başladı gecelik saltanatım /
Aile olmak, onlarla bütünleşmek ve yanımızda olmadıklarında onları hatırlamak için bulduğumuz en güzel şey fotoğraflarla her anımızı ölümsüzleştirmektir. Ne şahane bir icattır ve yine çok güzel bir alışkanlıktır. Ara sıra çıkarıp bakmanın ise tadına doyum olmaz. Ben bu gün onları albümlerden, kutulardan temelli çıkartmanız için çalışmalar yapalım diyorum. Hep gözümüzün önünde olsunlar.

Bir Cevap Yazın