Attila İlhan’a yakışmalı…

Karşıyaka sahilinde Attila İlhan büstü“- Annemin öğrencisiydi… Annemi ziyaret etmeye gelirdi… Attila İlhan karakola düştüğünde annem gidip onu kurtarmıştı… Şairle son günlerinde çok beraber olduk… Birlikte kabristana gidip babasının mezarını ziyaret ettik… Onu yakından tanıma fırsatı buldum…”
***
Bir büyük şairin ve kültür adamının anma gününde söylenmeyecek laflar bunlar… Ama aynen her yıl tekrarlanıyor. Bir büyük şair, küçük laflarla anılmamalı. En azından bir şairi, şiir matineleriyle anmak gerekir. Bir okulla anlaşılır. Bir edebiyat öğretmeni öğrencilerini Attila İlhan konusunda yetiştirir. Bir gurup öğrenci onun en güzel şiirlerini okur, bir başka öğrenci onun düşünce yapısını, bir diğeri Karşıyaka-İzmir sevgisini anlatır. Belgeseli izlettirilir. Rüştünü ispat etmiş şairler ve yazarlar ayrıca konuşur. Kalite gerekir kalite… Hele konu Attila İlhan olursa… Bakın her 13 Kasım günü, Bodrum’da Halikarnas Balıkçısı’nın anma gününe Bodrumlu öğrenciler yazara sahip çıkar, mezarı başında onu edebi, içten ve sımsıcak anarlar.

Bir Cevap Yazın