İŞİTTİĞİM EN GÜZEL SESİN SAHİBİ’NE MÜŞFİK KENTER’E SAYGIYLA

Öyle bir ses bıraktın ki kulaklarımızda… Bize veda etmeyip giderken bile senden dinlediğim şiirleri, arkandan haykırarak söyleyesim var… Seslendirmeler sensiz öksüz kaldı artık. Yerin, duruşun, oyunculuğun, hocalığın, ses tonun sen gibiydi. Benzersiz yani… O sese daha çoook ihtiyaç varken, sen ister yüz yaşında ol ister seksen… Gidişin çook ama çok erken… Yıldızlar kadar parlak ışıklar, yolculuğunda sana arkadaş olsun Müşfik Kenter…
Her gün bir değer daha ayrılıyor sessiz sedasız aramızdan. Kaybettiğimizde daha mı anlıyoruz onların bizim yaşamımızdaki değerlerini ne? Gidenin ardından ağıt yakmaya başlıyor yüreğimiz her defasında. Ve her defasında aynı nakaratı tekrarlıyor dilimiz… ”Tüh! Ne kadar değerli bir sanatçıydı.” Zamanı, geçmiş zamanlarda kullanmaya o kadar alışmışız ki.

Bir Cevap Yazın