İlginç bir Karşıyakalı: “Aclan Sayılgan”

Devlet Tiyatrosu aktörlerinden ve yazar rahmetli Aclan Sayılgan, geniş anlamıyla en bilgili Karşıyakalı ve daha dar anlamıyla en sevdalı Soğukkuyulu’lardan biriydi. Çünkü bizim semtin hatıralarını ölümüne kadar bire bir yaşadı ve hep bana çok detaylı anlattı. Bu yüzden onu biraz uzun anlatacağım. Soğukkuyu’daki evimde, soğuk bir kış akşamı “Aclan Abi” isimli bir şiir yazmıştım: “..ürkek gözlerinde şüpheli yağmurlar.. çocuk gülümseyişi o eski Karşıyaka’dan.. belki derinlerde sızlayan bir acı, gece çığlıkları.. yürek suları neden geri çekilmez? / hüzün ve ihtiras, ruhunda vuruşan iki silahşör.. vakta ki, sultan galiev çıkar gelir.. uzak steplerin ihtilalci nal seslerinden.. o an partizandır bu sessiz yaşlı adam / heyhat ki, ne heyhat.. dünya tiyatrosunda rolünü unutana yer yok.. yolunu kaybetmiş yolcudur sisler bulvarı’nda.. vız gelir, sen bize eski soğukkuyu’dan yadigarsın..”
Evet, 1930’larda Soğukkuyu İlkokulu Müdürü İsmail Hakkı Sayılgan ile Devlet Hanımın afacan oğlu Aclan Sayılgan’ın ideolojilere ve romanlara sığmayan yaşamının hikayesi bu şiirde gizlidir. Aclan Sayılgan hüzün yüklü bir adamdı. Üstelik ihtiras doluydu. Fikir dünyası kıpır kıpırdı, çok duygusaldı, yürek suları kabarmış tüm yaşamını istila etmişti. Şiirimde geçen bu yürek suları, deniz kenarında bir karış suda boğulurken, ona son oyununu mu oynamıştı? Bize eski Soğukkuyu‘yu, en güzel o anlatırdı. Tatlı tatlı… Okşaya okşaya… Müşfik bir üslupla… Bir usta ressamın yumuşak fırça vuruşları gibi… Sanki, onun eski Soğukkuyu’su bir masal dünyasıydı…

Yaşar Aksoy

Bir Cevap Yazın