Bir Vapurun Hikayesi,”EFES”

Karşıyaka’dan İzmir’e inmek (!) için en çok kullanılan vasıtalardan birisi vapurdur. Çocukluğumda çok büyük gelen, yavaş giden ama bir kuğu gibi süzülen heybetli vapurlar anılarımda kalan en güzel görüntülerdir. Zaman zaman motor dairesini izlemek o heybetli motorların ritmik sesini dinlemek ayrı bir keyifti. Körfez vapurları her ne kadar İzmir’in görülse de aslında Karşıyakalınındır. İzmirli de “körfez vapuru” yerine “”Karşıyaka vapuru” der. Çünkü Karşıyakalı vapurları çok kullanır, işine, alışverişe hatta maça gidip gelirken bir alışkanlık ve kültür oluşturmuştur. Eskiden internet, cep telefonu yok. Karşıyaka’nın Alsancak Stadındaki galibiyetlerinden, vapurların düdüğü ile Karşıyakalı haberdar olurdu. Hele şampiyon olmuşsanız, o vapur salkım saçak Karşıyaka’ya gelirdi. Karşıyaka Ortaokulu’nu bitirdikten sonra annemin ısrarları ile İzmir Atatürk Lisesi’ne başladım. Üç yıl gidiş gelişlerimde vapuru kullandım. Ardından üniversite Bornova’da olunca vapura her gün binmek hayal oldu. Bu gün de zaten daha çok İstanbul motoru tarzı tekneler ulaşımda kullanılıyor. İsimleri İzmir’i simgelemeyen, bana göre şekilsiz tekneler. Son zamanlarda İzmir Büyükşehir Belediyesi’nin yeni vapur ihalesine başlayacağı ve katamaran alacağı yazıldı. Tek tek elimizdeki sembolleri kaybetmek için çaba sarf ediyoruz. Oysa eski vapurlar, bu vapurlara binen insanlar hepsi ayrı ayrı bir hikâyedir.

Bir Cevap Yazın