BİR MASALDI, BİR KIŞ MASALI

Bir varmış bir yokmuş evvel zaman içinde, kalbur saman içinde. Pire berber iken deve tellal iken ben annemin beşiğini tıngır mıngır sallar iken…Bir zamanlar çok güzel, cennet gibi, insanlığın henüz ölmediği, çocukların geleceğinin parlak olduğu, emeğe saygının, vatana sevginin, emanete sahipliğin, vefanın boza adı olmadığı, görgüsüzlüğün henüz cirit atmadığı güzel bir ülkede en ufak şeylerden bile mutlu olmayı bilen, mutlu olan, elindekinin kıymetini bilip paylaşmayı seven çocuklar yaşardı.O dönemin çocukları ayaklarını zemine sağlam basan,ailesinden,öğretmeninden iyi eğitim almış çocuklardı. Evlerin küçük bahçelerinde, komşuluğun tanımının, yaşanarak öğrenildiği güzel mahallelerde oynarlardı. Biz çocukken dünya ne güzeldi. Biz çocukken benim ülkem ne güzeldi.

Bir Cevap Yazın